۱۳۹۸ يکشنبه ۲۶ خرداد

در صورت پیدایش یک یا چند زخم جلدی در مناطقی که سالک به عنوان بیماری بومی وجود دارد و در مناطقی که پشه خاکی دیده می شود بایستی به احتمال وجود بیماری توجه شود.تشخیص قطعی بر اساس دیدن انگل آن زیر میکروسکوپ پس از تهیه نمونه و رنگ آمیزی و همچنین استفاده از محیط کشت مخصوص می باشد. در مورد نوع احشایی، بیماری از طریق آزمایش خون نیز تشخیص داده می شود. - روش نمونه برداری ازضایعات مشکوک به سالک و بررسی میکروسکوپی: لبه ملتهب ومتورم ضایعه مهمترین قسمتی است که بیشترین تراکم آماستیگوت ها را دارند. هرچه نمونه بیشتری از بافت برداشته شوداحتمال مشاهده انگل در نمونه بیشتر است.ا ز آنجایی که ضایعات پوستی ممکن است دچار عفونت های ثانویه ی باکتریایی و قارچی باشند،لازم است محلی از ضایعه را که قصد برداشت نمونه از آن وجود دارد،کاملا تمیز نموده و اگر لازم باشدچندین مرتبه باپنبه الکل(اتانول 70درصد)ضد عفونی گردد. محلی از ضایعه که برای نمونه برداری در نظرگرفته می شود،بایستی توسط دو انگشت شست و سبابه محکم گرفته شده و ثابت گردد.با استفاده از یک اسکالپل استریل نوک باریک،شکافی به عمق یک میلی متر در محل گرفته شده با انگشتان ایجاد گردد.از عمق محل شکافته شده به طرف سطح ومرکز ضایعه چند خراش داده شود.وسیله نمونه گیری را بیرون آورده و ازترشحات حاصله بر روی لام گسترش تهیه شودومشخصات بیمار با قلم الماس روی لام حک گردد.سپس گسترش فیکس گردد با رنگ گیمسا رنگ آمیزی شود.لام با عدسی 100وروغن ایمرسیون در زیر میکروسکوپ نوری مورد بررسی قرارمی گیرد.تشخیص مثبت شامل دیدن انگل لیشمانیا به طور واضح می باشد.در هر لام تا زمان مشاهده جسم لیشمن باید حداقل 30شان مناسب که دارای سلول های ماکروفاژ باشدبررسی گرددتا شانس دیدن انگل بیشتر شودو در صورت منفی بودن نمونه لام دوم و سوم مورد بررسی قرار گیرد.درصورت مشاهده گلبول قرمز فراوان و ندیدن جسم لیشمن این نمونه مناسب ارزیابی نبوده ونمونه جدید عاری از خون وحاوی ماکروفاژ بایستی تهیه شود. از آنجاییکه میزان آنتی بادی ایجاد شده در لیشمانیوز پوستی بسیار ناچیزاست، لذا استفاده ازآزمایشات سرولوژی به علت حساسیت پایین آن بجز در موارد خاص توصیه نمی شود.