۱۳۹۶ جمعه ۳ آذر

 

فیزیوتراپی (physiotherapy) شیوه‌ای از درمان است که روشهای مختلف غیر دارویی و غیر جراحی مانند: تجهیزات فیزیکی ،مانورهای دستی ،تمرین درمانی و هیدرو تراپی و یا امکانات درمانهای طبیعی را برای پیشبرد معالجه به کار می‌گیرد، در این روشها از ورزش ، نور ، پرتوهای فرابنفش و فروسرخ ، گرما و جریان برق استفاده می‌شود . فیزیوتراپی حیطه‌ای از پزشکی است که هدف آن پیشگیری از بیماری‌ها، درمان، توانبخشی و بالا بردن سطح سلامت می‌باشد.

واژه فیزیوتراپی از «فیزیو= جسمانی و یا طبیعی » و «تراپی=درمان»، به‌معنای ترکیبی درمان جسم ساخته شده‌است. در بعضی از منابع لغت اصلی که کلمه فیزیوتراپی ازآن گرفته شده‌است کلمه physiological therapeutics می‌باشد.البته مداخلات درمانی در فیزیوتراپی بخش کوچکی از عملیات آن محسوب می گردد. درفیزیوتراپی هدف ارتقای عملکرد جسمانی بدن می‌باشد البته با توجه به تداخل و ارتباط زیاد سیستمهای بدن درمانهای فیزیوتراپی که توسط فیزیوتراپیست انجام می‌شود مستقیم یا غیر مستقیم باعث بهبود عملکرد سیستم فیزیولوژیک نیز می‌شود مثلاً فیزیوتراپی دستگاه تنفسی موجب بهبود درصد گازهای خون(دی اکسید کربن و اکسیژن)و تغییر میزان اسیدیته خون شده که به نوبه خود میتواند باعث بهبود سطح هشیاری شود.

فیزیوتراپیست در این رشته به عنوان درمانگر شناخته می‌شود که به نوعی یک پراکتیشینر نیز می‌باشد .با توجه به این که فیزیوتراپی درمان فیزیولوژیک و جسمانی بیماریها است آناتومی و حرکت شناسی(kinesiology)و فیزیولوژی حرکت در آن از اهمیت بیشتری برخوردار است.

درمان در فیزیوتراپی به طور کلی به سه گروه اصلی تقسیم می شود:

۱-تمرین درمانی: فیزیوتراپیست به وسیله تجویز؛انجام و آموزش ورزشهای درمانی خاص؛ماساژ؛ورزش در آب (Hydrotherapy)؛ اقدام به درمان بیمار یا افزایش سطح سلامت می کند.

۲- الکترو تراپی:درمان به وسیله دستگاههای ویژه انجام می‌شود این دستگاهها معمولاً امواج خاصی را (امواج مایکرو ویو؛ امواج کوتاه رایویی؛امواج مافوق صوت؛امواج الکتریکی) که همگی توسط دستگاه به شکل خاصی تولیدشده و تغییر می یابند(مدوله می شوند).

3-مهارتهای درمان با دست(Manual Therapy)

مهمترین حیطه‌های فعالیت فیزیوتراپی در پزشکی شامل درمان موارد زیر است:  ۱ -بیماریهای دستگاه حرکتی (ارتوپدی). ۲-بیماریهای دستگاه قلبی و تنفسی.  ۳-بیماریهای دستگاه اعصاب محیطی و مرکزی. ۴-بیماریهای پوستی و سوختگیها. ۵-درد و کنترل درد. ۶-بیماریهای شغلی. 

تاریخچه فیزیوتراپی در ایران

1344 - تأسیس مدرسه عالی فیزیوتراپی در ایران و تأسیس انجمن فیزیوتراپی با همکاری نماینده WHO خانم johnson

۱۳۵۹- عضویت ایران در WCPT

۱۳۶۷- راه اندازی دوره‌های کارشناسی ارشد فیزیوتراپی

۱۳۷۵- راه اندازی دوره‌های  PhD فیزیوتراپی

۱۳۷۸- اجازه تأسیس مراکز فیزیوتراپی به فیزیوتراپیست ها

۱۳۸۱- اخذ شماره نظام پزشکی فیزیوتراپی از سازمان نظام پزشکی

۱۳۸۶- ارسال نامه به وزیر بهداشت و درمان و آموزش پزشکی وقت در خصوص درخواست اجرای دکترای حرفه‌ای فیزیو تراپی در ایران

۱۳۸۷- تهیه و تدوین پروپوزال دکترای حرفه‌ای فیزیوتراپی توسط انجمن فیزیوتراپی ایران وارسال به دپارتمانهای فیزیوتراپی

۱۳۸۸- دکترای حرفه‌ای فیزیوتراپی در اردیبهشت ماه به تصویب وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی رسید.در همین تاریخ واحد های آموزشی نیز مشخص گردید.