۱۳۹۸ شنبه ۳۰ شهريور

مرکز درمانهای  غیر دارویی ( مرکز روزانه)

مسئول فنی مرکز : خانم دکتر مرجان شمس پور متخصص روانپزشکی

این مرکز دارای  روانشناس ، گفتار درمان  ، کاردرمان  می باشد

 روانشناس  : ۶

  گفتار درمانی : ۱

 کاردرمانمرد : ۴

 کاردرمان زن :۳

واحدروانشناسی این مرکز همه روزه با حضور روانشناسان بیمارستان  د ایر می باشد و کلیه خدمات  رواشناختی از جمله آزمونهای هوش ، و شخصیتی و انجام رواندرمانی و مشاوره (تحصیلی و ازدواج و... ) برای بیماران بستری و سرپایی برعهده دارد

در كاردرماني مهارتها و استعداد هاي بيماران شناسايي مي شود و حرفه هايي به آنها آموزش مي دهند كه بااستعداد و هوش بيمارتناسب دارد. مانند:آموزش بافتني ،نقاشي ،خطاطي ،شمع سازي ،كوبلن بافي ،گوني بافي ،خياطي -گلسازي و ... در اين قسمت بيماران با نظارت مسئول واحد از وسايل بازي و سمعي بصري موجود در بخش استفاده مي كنند و بيمار ضمن احساس  راحتي در محيط، تحت نظر كامل مي باشد و سعي بر اين است لحظاتي شاد براي بيماران بوجود آيد . 

تاریخچه هنردرمانی

هرچند مبحث هنردرمانی ازدیرباز موردتوجه اندیشمندان و فیلسوفان ازجمله ارسطو بوده و کارکردهای درمانی هنر با عناوینی چون «کاتارسیس» و «پالایش روانی» از هزاران سال قبل مطرح گشته، اما کاربرد روان شناسی هنر به شکل امروزی نخستین بار توسط زیگموند فروید ارائه شد و دیری نپایید که هنر و روانکاوی از تأثیرات متقابل یکدیگر بهره‌ها بردند. 

«هنردرمانی به مفهوم روان شناختی با نام خانم مارگارت نامبرگ شناخته می شود. او زمانی که مشغول تعلیم نقاشی به کودکان بود، فهمید هنر، تداعی آزاد را بسیار روان و ارتباط نمادین ناخودآگاه را به شکلی بدون سانسور و عینی آسان می کند و عملا جنبه درمانی آن در رها سازی ناخودآگاه از طریق تصویرسازی و مشاهده آگاهانه «خود» است. اما همزمان با نامبرگ، خانم آدرین هیل که هنرمندی بریتانیایی بود برای اولین بار واژه «هنردرمانی» را با نگاه هنری به کار برد و اثر درمانی هنرهای تجسمی و تصویرسازی در قالب هنردرمانی را توصیف کرد. فروید در تعدادی از رساله‌ها و نوشته‌های خود به روانشناسی هنرمند و تاثیرات روانشناسانه آثار هنری بر مخاطبان اشاره‌های مستقیمی دارد و فعالیت‌های هنری را به مثابه ابزاری نیرومند جهت تحلیل روانکاوانه شخصیت مورد ارزیابی جدی قرار می‌دهد. سال ها بعد کرامر مشخصا به منظور رفع اختلالات هیجانی در کودکان به شیوه نقاشی درمانی متوسل شد. وی هدف هنردرمانی را ایجاد موقعیتی برای انتخاب و تغییر رفتارها می‌داند و به باور او این کار فرصت هایی را برای تجربه مجدد تعارض ها پدید می‌آورد، تا از این راه به رفع، تحلیل، یا پاسخگویی آنها بپردازد. به دنبال این دو خانم بنیان گذار در سال ۱۹۶۱، خانم دیگری به نام ادیت کرامر بر توانایی های ذاتی هنر در درمان تاکید کرد، او نیز مانند هیل معتقد بود فرآیند آفرینش هنری ذاتا توانایی درمان و شفابخشی دارد. از سال ۱۹۷۰ تا اواسط ۱۹۸۵ کتاب های زیادی در زمینه هنردرمانی منتشر شد که انتشار مجله «انجمن هنردرمانی آمریکا» در سال ۱۹۸۳ نقطه عطف سایر کتب انتشار یافته بود. در حال حاضر مارگارت نامبرگ به عنوان مادر رشته هنردرمانی در آمریکا شناخته می شود. او با استفاده از ایده های فروید و یونگ، هنردرمانی با رویکرد روان تحلیلی را مطرح کرد. در بعضی ایالت های آمریکا، رشته هنردرمانی در دانشگاه ها تدریس می شود. در انگلستان انجمن هنردرمانی انگلستان «BATT»، دانشجویان هنردرمانی را بیشتر به عنوان روان درمانگرانی با تمرکز بر روان تحلیلی آموزش می دهد.

ساعت کار : شنبه تا پنجشنبه  ۷/۳۰ الي ۱۳/۳۰