۱۳۹۷ پنج شنبه ۲۷ دي

بابونه (البابونج)

طبیعت:حاوی جوهر ناری به سبب طعم تند و معطر، جوهر ارضی محترق به سبب وجود طعم تلخ، جوهر هوایی به واسطه سبکی وزن، و چون می توان از آن عصاره گرفت دارای جوهر مائی می باشد. در کل طبیعت بابونه گرم و خشک به اعتدال می باشد.

مصرف این مفرده منجر به جریان رطوبات در بدن شده، دارای خاصیت تلیین بوده و جزو ادویه های مرخی و سست کننده به شمار می رود.

مسکن اوجاع و نافع در اورام است و در ضعف و اعیا بسیار نافع است.

موثر در تب های عفونی که به واسطه نضج ماده و قوت تجفیف آمادگی ماده برای پذیرش عفونت را زایل می سازد.

همچنین به واسطه قوت تفتیح، مسام بدن را باز کرده و منجر به کاهش تب می شود.

اثرات در اعضای سر:

تعدیل کننده مزاج مغز و اجزای آن و مقوی مغز

مسکن اوجاع و نافع در اورام به صورت ضماد و نطول طبیخ

نافع در قلاع و قروح به  واسطه قوت تجفیف و تحلیل بدون جذب

رساندن بخار آن موثر در تسکین اوجاع چشم و گوش

اثرات در اعضای گوارش:

تسکین اوجاع احشا و ورم ها

به واسطه قوت تفتیح نافع در سدد احشا به ویژه کبد و صفرا

اثرات در اعضای دفع:

مدر است با داشتن قوت تلیین و تفتیح

مدر حیض است به واسطه تفتیح عروق رحم، سست کردن آن و افزایش نفوذ خون در رحم

موثر در خرد کردن و دفع سنگهای کلیه و مجاری ادراری

منبع: کتاب الشامل فی الصناعه الطبیه، جلد 4.